Herbata z lawendy przygotowuje się przez zaparzanie suszonych kwiatostanów lawendy w gorącej wodzie. Smak jest kwiatowy, lekko słodkawy i ziołowy, z tym samym profilem aromatycznym, który sprawia, że lawenda jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zapachów na świecie. Nie zawiera kofeiny i od wieków jest stosowana jako napar ziołowy w regionie śródziemnomorskim.
Nie wszystkie odmiany lawendy nadają się do herbaty. Odmiana ma istotne znaczenie zarówno dla smaku, jak i dla bezpieczeństwa.
Lawenda angielska (Lavandula angustifolia): Najlepsza odmiana do herbaty. Ma najsłodszy, najbardziej kwiatowy smak i niską zawartość kamfory. Odmiany takie jak Munstead, Hidcote i Royal Velvet są powszechnie uprawiane do celów kulinarnych. To właśnie chcesz mieć w filiżance.
Lawenda francuska (Lavandula dentata): Bardziej intensywna i kamforowa niż lawenda angielska. Może smakować leczniczo i ostro w herbacie. Nie zalecana do picia, chyba że starannie zmieszana ze słodszymi ziołami.
Lavandin (Lavandula x intermedia): Hybryda używana głównie do produkcji olejków eterycznych. Wyższa zawartość kamfory, mniej słodkich, kwiatowych nut, które sprawiają, że herbata jest przyjemna. Unikać do parzenia.
Nasza lawenda to kulinarna odmiana angielska, wyselekcjonowana specjalnie pod kątem smaku, a nie produkcji zapachu.
Dobra herbata z lawendy jest kwiatowa i lekko słodka, o czystej, perfumowanej jakości, która jest wyraźna, ale nie przytłaczająca. W tle można wyczuć nuty mięty i rozmarynu — wszystkie trzy rośliny są spokrewnione (rodzina Lamiaceae).
Kluczem jest dawka. Za dużo lawendy sprawi, że herbata będzie miała mydlany lub perfumowany smak. Za mało daje ledwie pachnącą gorącą wodę. Odpowiednia ilość daje delikatną, aromatyczną filiżankę, która jest naprawdę przyjemna do picia.
Użyj 1-2 łyżeczek suszonych kwiatostanów lawendy na 200 ml wody. To mniej niż w przypadku większości herbat ziołowych — lawenda jest mocna i niewiele wystarczy.
Temperatura wody: 100°C, pełny wrzątek. Parzyć 5-7 minut. Przykryć podczas parzenia, aby zatrzymać lotne olejki aromatyczne.
Skosztuj po 5 minutach. Jeśli smak jest zbyt delikatny, parz dłużej zamiast dodawać więcej pąków. Jeśli smakuje zbyt kwiatowo lub mydlano, użyj następnym razem mniejszej ilości pąków. Znalezienie preferowanej mocy wymaga jednego lub dwóch prób.
Lawenda błyszczy jako składnik do mieszania. Jej kwiatowa intensywność dobrze łączy się z łagodniejszymi ziołami bazowymi, które balansują i zaokrąglają smak.
Lawenda i rumianek: Klasyczne wieczorne połączenie. Słodycz rumianku łagodzi kwiatową ostrość lawendy.
Lawenda i mięta: Mentolowa świeżość mięty pieprzowej przełamuje perfumeryjny zapach lawendy, tworząc czystą, zrównoważoną mieszankę.
Lawenda i cytryna: Werbena cytrynowa lub melisa dodaje blasku, który podkreśla nuty kwiatowe.
Lawenda i czarna herbata: Earl Grey z lawendą (czasami określane jako baza "London Fog") to popularne połączenie, w którym bergamotka i lawenda się uzupełniają.
Lawenda kulinarna to ten sam produkt, który stosuje się do herbaty. Mały szczypt dodaje kwiatowej złożoności wypiekom (kruchym ciasteczkom, scones, miodowemu ciastu), syropom, lemoniadzie, a nawet potrawom wytrawnym, takim jak pieczona jagnięcina czy grillowane warzywa.
Zmiel pąki drobno przed dodaniem do ciasta lub masy. W płynach parz jak do herbaty i odcedź. Ta sama zasada umiaru obowiązuje w gotowaniu: odrobina lawendy dodaje intrygi, za dużo smakuje jak mydło.
Herbata lawendowa nie zawiera kofeiny i jest naturalnie odpowiednia do picia wieczorem. Dobrze komponuje się z innymi kojącymi ziołami w mieszance przed snem — rumianek, męczennica, kozłek lekarski oraz melisa dobrze łączą się z lawendą jako rytuał przed snem.
Comments will be approved before showing up.